1e nazoek van Hannoveraanse Zweethond Tara

Tara is een dochter van Helga von Kluger en Roy von Pruisen. Geboren begin 2016 op onze boerderij in Polen en de kleinste uit een nestje van 6 Hannoveraanse Zweethonden. Daar mijn zoon Sander ook jager is en zijn vriendin Dominika helemaal gek was op Tara hebben zij haar meegenomen naar Nederland toen ze 3 maand oud was. Ze hebben direct de puppycursus gevolgd en daaropvolgend een zweethondencursus.

Eind april 2017 kwam Sander een week jagen in het jachtveld van jachtvereniging "Szarak" te Dzialdowo. De afspraak was dat hij een overloper mocht schieten en als het nodig was nazoek zou gaan doen met Tara. Voor Tara zou dit de eerste echte nazoek zijn op een aangeschoten dier.

Op de 3e dag van de jacht kwamen we 's morgens een keilertje tegen die net de weg over stak en in het grasveld voor een moeras ging staan zekeren. Sander legt snel de buks aan tegen een boom en perst het schot er uit. Het keilertje rent weg en ik zie het water achter de overloper opspatten. Het keilertje gaat door het wetland 100 meter richting de bosrand en verdwijnt in het bos.

"Volgens mij is de kans groot dat je mis hebt geschoten" zeg ik tegen mijn zoon. We gaan naar de aanschotplek en daar vinden we toch zweet, longzweet. Wij zijn rustig naar huis gereden om een bakje koffie te doen en Tara lekker te laten rennen om het huis.
Daarna hebben wij Tara meegenomen in de auto en zijn wij weer richting de rivier gegaan waar we het zweet hadden gevonden. Sander legde Tara op een meter of 20 af van de aanschotplek en ging weer op de aanschotplek zoeken naar zweet. Daarna deed hij Tara de zweetlijnriem om en ging naar de aanschotplek. 

Op de aanschotplek draaide Tara rondjes en zij begon daarna het spoor op te pakken. Over het grasland, door het natte wetland richting de bosrand waar wij het keilertje zagen verdwijnen. In het bos konden wij niet meer zien welke kant de overloper op was gegaan, maar Tara bleef mooi op het spoor lopen en verwees mooi de plekken aan waar zweet was te vinden. Na ruim 50 meter ging Tara met een bocht naar rechts en daarna terug richting de bosrand. Na 30 meter zagen wij en Tara het zwijntje liggen met een mooi bladschot.

Als beloning kreeg Tara een stuk hart en we waren trots op haar. Een ideale eerste nazoek voor haar en mijn zoon.

0 sterren gebaseerd op 0 beoordelingen